Lekcja 44: Futurum exactum (II) – czas przyszły

Moi drodzy! To naprawdę wielka chwila! Poznacie dziś ostatni łaciński czas – futurum exactum, zwane też futurm II. Więcej ich nie będzie (co nie znaczy, że nauka odmian zupełnie się skończyła – tak dobrze nie ma). Z jednej strony super, a zdrugiej trochę jednak smutno, prawda?



Zanim jednak przystąpimy do omawiania futurum exactum, przypomnijcie sobie wiadomości o pierwszym czasie przyszłym i jego odmianie, a także odmianie czasownika „być”. Wszystkie wiadomości znajdziecie w tym artykule. Przeczytaliście? No to do dzieła!

Futurum exactum – odmiana w stronie czynnej

Formy futurum II tworzymy z tematu perfecti (więcej o tym w tym artykule, warto też przypomnieć sobie co nieco o formach podstawowych). A zatem nic nas nie obchodzą koniugacje! Formy wszystkich koniugacji tworzymy dokładnie tak samo. Oczywiście nie dodajemy do niego końcówek charakterystycznych dla czasu przeszłego (-i, -isti itd.), tylko inne. Wszystkie szczegóły w poniższej tabelce na przykładzie czasownika „amare” (forma perfecti – „amavi”).

Liczba pojedyncza  Liczba mnoga
Osoba 1 amav-ero  amav-erimus
Osoba 2 amav-eris  amav-eritis
Osoba 2 amav-erit  amav-erint

Czy te końcówki wam czegoś nie przypominają? Oczywiście, wyglądają jak odmiana czasownika „być” w futurum. Różni się tylko 3. osoba liczby mnogiej („erint” zamiast „erunt”). A zatem bardzo łatwo zapamiętać odmianę futurum exactum. Temat perfecti + końcówka „esse” w futurum!



Futurum exactum – odmiana w stronie biernej

Stronę bierną futurum II tworzymy bardzo podobnie do strony biernej perfecti. To znaczy, że wybieramy participium perfecti passivi w odpowiednim rodzaju i dodajemy formę czasownika „być”. W perfectum były to formy czasu teraźniejszego, a w futurum – oczywiście – przyszłego. Uwaga, tutaj w 3. osobie liczby mnogiej mamy już „erunt” – pamiętajcie, to się często ucznim myli!

Liczba pojedyncza  Liczba mnoga
Osoba 1 amatus/a/um ero amati/ae/a erimus
Osoba 2 amatus/a/um eris amati/ae/a eritis
Osoba 2 amatus/a/um erit amati/ae/a erunt
Futurum exactum – użycie

No dobrze, ale po co to wszystko? Dlaczego w łacinie mamy dwa czasy przyszłe? Otóż futurum exactum wyraża czynność wcześniejszą niż futurum primum. Jeśli w zdaniu mówimy o przyszłości i wydarzyły się w nim dwie rzeczy – jedna wcześniej, druga później – użyjemy dwóch różnych czasów przyszłych. Poniżej przykład.

Non credam, nisi legero (nie uwierzę – futurum I, czynność późniejsza), jeśli (wcześniej) nie przeczytam (futurum II).

Chyba łatwe, prawda?


Kup e-booki do nauki łaciny i greki!

Książki do nauki łaciny – którą wybrać?

Słownik łacińsko-polski – który wybrać?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code